
دوران نقاهت پس از عمل جراحی میتواند با محدودیت حرکتی، درد، تورم، وجود پانسمان و دشواری در انجام کارهای روزمره همراه باشد. در چنین شرایطی، حتی کار سادهای مانند پوشیدن یا درآوردن لباس ممکن است برای بیمار به یک چالش تبدیل شود.
لباسهای معمولی که برای پوشیدن آنها باید دستها را بالا برد، به جلو خم شد یا پاها را بهسختی از داخل شلوار عبور داد، ممکن است برای برخی بیماران مناسب نباشند.
از طرف دیگر، اعضای خانواده و مراقبان نیز هنگام تعویض لباس بیمار با مشکلاتی مانند دشواری در حرکت دادن اندامها، دسترسی محدود به پانسمان و نیاز به کمک فیزیکی بیشتر روبهرو میشوند.
انتخاب لباس مناسب پس از جراحی میتواند لباس پوشیدن را آسانتر کند، از وارد شدن فشار غیرضروری به ناحیه جراحی بکاهد و به حفظ استقلال بیمار کمک کند.
در این مقاله، ویژگیهای لباس مناسب بعد از عمل جراحی را بررسی میکنیم و توضیح میدهیم که برای بیماران با شرایط مختلف، چه نوع لباسی انتخاب بهتری است.
لباس مناسب دوران نقاهت باید علاوه بر راحتی، با محدودیتهای حرکتی و نیازهای مراقبتی بیمار سازگار باشد.
یکی از مهمترین ویژگیهای لباس مناسب بیمار، امکان باز و بسته شدن از قسمت جلو است.
در لباسهای معمولی، بیمار برای پوشیدن تیشرت باید لباس را از روی سر عبور دهد. این حرکت ممکن است به بالا بردن دستها، حرکت دادن شانهها یا چرخاندن بالاتنه نیاز داشته باشد.
لباسهایی که با دکمه، چسب پارچهای یا بستهای آسانبازشو از جلو باز میشوند، این مشکل را تا حد زیادی کاهش میدهند.
این مدل لباسها بهویژه برای افراد زیر مفید هستند:
لباس بیمار نباید به محل جراحی فشار وارد کند یا باعث تحریک پوست شود.
بهتر است لباس دارای پارچه نرم، سبک و متناسب با دمای محیط باشد. درزهای ضخیم، کشهای سفت و قسمتهای زبر لباس نیز نباید روی محل زخم یا پانسمان قرار بگیرند.
همچنین، لباس باید بهاندازه کافی آزاد باشد تا بیمار هنگام نشستن، برخاستن یا استراحت احساس ناراحتی نکند.
پس از بعضی جراحیها، بهخصوص جراحی شکم، پوشیدن شلوارهای تنگ یا دارای دکمه و کمربند سفت میتواند ناراحتکننده باشد.
شلوارهای دارای کمر کشی نرم و قابل تنظیم معمولاً انتخاب مناسبتری هستند؛ البته محل قرارگیری کمر شلوار باید با محل برش جراحی و پانسمان هماهنگ باشد.
اگر بیمار از شکمبند یا وسیله حمایتی استفاده میکند، هنگام انتخاب اندازه لباس باید فضای کافی برای آن در نظر گرفته شود.
دکمههای کوچک، زیپهای سفت و بندهایی که به مهارت حرکتی زیادی نیاز دارند، ممکن است برای بیمارانی که ضعف دست یا محدودیت حرکتی دارند دشوار باشند.
در مقابل، لباسهایی با ویژگیهای زیر میتوانند استفاده از لباس را آسانتر کنند:
البته انتخاب نوع بست باید با توجه به شرایط پوست، محل جراحی و توانایی بیمار انجام شود.
برخی بیماران پس از ترخیص همچنان به پانسمان، لوله تخلیه ترشحات، کیسه جمعآوری ادرار یا سایر تجهیزات مراقبتی نیاز دارند.
در این شرایط، لباسی که امکان دسترسی آسان به ناحیه موردنظر را فراهم کند، میتواند مراقبت روزانه را سادهتر کند.
جیبهای مخصوص نگهداری کیسههای تخلیه، در صورت طراحی مناسب، ممکن است به حمل ایمنتر آنها کمک کنند. بااینحال، لباس نباید باعث کشیده شدن لولهها، مسدود شدن مسیر آنها یا ایجاد فشار روی محل اتصال شود.
نکته مهم: لباس مناسب باید با شرایط پزشکی بیمار هماهنگ باشد. اگر استفاده از وسیلهای مانند شکمبند، گن یا لباس فشاری تجویز شده است، نحوه پوشیدن و زمان استفاده از آن باید طبق دستور تیم درمان باشد.
بیمارانی که جراحی قلب باز یا عمل بایپس انجام دادهاند، ممکن است در هفتههای نخست دوران نقاهت با محدودیتهایی در حرکت دادن دستها، بلند کردن اجسام و وارد کردن فشار به قفسه سینه روبهرو باشند.
میزان و مدت این محدودیتها به نوع جراحی و دستور پزشک بستگی دارد.
لباس جلو باز: پیراهن یا بالاپوشی که از جلو باز میشود، معمولاً از تیشرتهایی که باید از روی سر پوشیده شوند مناسبتر است.
پارچه نرم و سبک: لباس نباید روی قفسه سینه یا محل برش فشار ایجاد کند.
لباس زیر راحت: برای افرادی که از سوتین استفاده میکنند، مدلهای بدون فنر و با بست جلو ممکن است راحتتر باشند؛ انتخاب نهایی باید با توصیه تیم درمان هماهنگ شود.
شلوار آزاد: شلوار نباید به نواحی متورم یا محل برداشت رگ از پا فشار وارد کند. اگر جوراب فشاری تجویز شده است، نحوه استفاده از آن باید مطابق دستور پزشک باشد.
بهتر است لباس پوشیدن در حالت نشسته و در محیطی ایمن انجام شود. هنگام کمک به بیمار، از کشیدن دستها یا بلند کردن او با فشار واردشده به بازوها خودداری کنید.
اگر بیمار محدودیت خاصی برای حرکت دستها یا بلند شدن دارد، روش صحیح جابهجایی را از پرستار یا فیزیوتراپیست بیاموزید.
بعد از جراحی شکم، وجود برش جراحی، پانسمان، تورم یا محدودیت در خم شدن میتواند انتخاب لباس را دشوار کند.
در این شرایط، لباس باید بهگونهای انتخاب شود که از محل جراحی محافظت کند و تعویض آن به خم شدن یا فشار آوردن غیرضروری به شکم نیاز نداشته باشد.
محل کمر شلوار باید متناسب با محل برش جراحی انتخاب شود؛ قرار گرفتن کمر لباس روی زخم، حتی اگر لباس گشاد باشد، ممکن است باعث ناراحتی شود.
خیر. استفاده از شکمبند برای همه بیماران ضروری نیست و به نوع جراحی و نظر پزشک بستگی دارد.
اگر پزشک شکمبند تجویز کرده است، باید مشخص شود که وسیله مستقیماً روی پوست قرار بگیرد یا روی لباس زیر نازک پوشیده شود. همچنین، میزان سفت بستن آن اهمیت دارد.
از بستن خودسرانه شکمبند یا استفاده از آن برای فشردن محل جراحی خودداری کنید.
بسته به نوع عمل، بیمار ممکن است در ناحیه سینه، زیر بغل یا بازوها با درد و محدودیت حرکتی مواجه باشد.
برای مثال، پس از بعضی جراحیهای پستان، بالا بردن دست یا تماس لباس با محل برش میتواند ناراحتکننده باشد.
1. باز شدن کامل از جلو: برای پوشیدن لباس، نیازی به عبور دادن آن از روی سر نباشد.
2. آستینهای راحت: قسمت زیر بغل و حلقه آستین نباید تنگ باشد یا به محل جراحی ساییده شود.
3. پارچه لطیف: درزهای زبر و دوختهای ضخیم نباید با محل برش تماس داشته باشند.
4. لباس زیر متناسب با شرایط بیمار: در صورت نیاز، مدلهای بدون فنر و با بست جلو میتوانند استفاده از لباس زیر را آسانتر کنند.
5. دسترسی مناسب برای مراقبت: اگر بیمار با لوله تخلیه ترشحات مرخص شده است، لباس باید امکان نگهداری ایمن لولهها و دسترسی به آنها را فراهم کند.
نیاز به استفاده از سوتین طبی یا لباس فشاری پس از جراحی سینه باید توسط پزشک مشخص شود؛ استفاده از این محصولات بدون توصیه تخصصی مناسب نیست.
پس از برخی جراحیهای ستون فقرات، بیمار ممکن است برای مدتی اجازه خم شدن، چرخاندن تنه یا بلند کردن اجسام سنگین را نداشته باشد.
این محدودیتها میتوانند لباس پوشیدن را دشوار کنند؛ زیرا پوشیدن شلوار، جوراب و کفش معمولاً به خم شدن نیاز دارد.
بالاپوش جلو باز: بیمار میتواند آن را مانند یک ژاکت بپوشد، بدون اینکه مجبور شود لباس را از روی سر عبور دهد.
شلوار جلو باز یا کنار باز: برخی شلوارهای مخصوص بیماران از جلو یا کنار کاملاً باز میشوند و به بیمار یا مراقب اجازه میدهند لباس را با حرکت کمتری بپوشانند.
شلوار با کمر نرم: این مدل معمولاً راحتتر است و فشار کمتری به بدن وارد میکند.
کفش بدون بند: کفشهای قابل پوشیدن بدون خم شدن، در صورت داشتن اندازه مناسب و زیره ضدلغزش، میتوانند انتخاب کاربردیتری باشند.
علاوه بر لباس مناسب، بعضی وسایل کمکی میتوانند استقلال بیمار را افزایش دهند:
استفاده از این وسایل باید با محدودیتهای حرکتی بیمار سازگار باشد. اگر پزشک روش خاصی برای بلند شدن از تخت یا تغییر وضعیت بدن تعیین کرده است، همان روش اولویت دارد.
بعد از جراحی زانو، ممکن است بیمار با تورم، درد، محدودیت در خم کردن زانو یا استفاده از زانوبند طبی مواجه باشد.
در چنین شرایطی، شلوارهای معمولی گاهی بهسختی از روی زانوبند عبور میکنند و هنگام پوشیدن، حرکت دادن پا را دشوار میسازند.
شلوارهای کنار باز به بیمار یا مراقب اجازه میدهند بدون عبور دادن کامل پا از داخل شلوار، لباس را دور اندام قرار دهند و بستها را ببندند.
این ویژگی برای بیمارانی که به فیزیوتراپی مراجعه میکنند نیز مفید است؛ زیرا در صورت نیاز میتوان ناحیه موردنظر را بدون درآوردن کامل لباس بررسی کرد.
توجه: در صورتی که پزشک میزان مشخصی از خم شدن زانو را مجاز دانسته است، لباس پوشیدن نیز باید مطابق همان محدودیت انجام شود.
برای مراقبان و اعضای خانواده، انتخاب لباس مناسب تنها بخشی از مراقبت است. روش لباس پوشاندن نیز اهمیت زیادی دارد.
رعایت چند نکته ساده میتواند فشار فیزیکی واردشده به بیمار و مراقب را کاهش دهد.
اگر شرایط پزشکی بیمار اجازه میدهد، لباس پوشیدن در حالت نشسته روی صندلی محکم و دارای پشتی میتواند خطر از دست دادن تعادل را کاهش دهد.
صندلی باید روی سطح ثابت قرار بگیرد و در صورت نیاز، دسته داشته باشد.
قبل از شروع، از راحتی بیمار و آمادگی او مطمئن شوید. اگر بیمار درد دارد، سرگیجه دارد یا احساس ضعف میکند، بهتر است فعالیت متوقف شود و وضعیت او بررسی شود.
در بسیاری از موارد، اگر یکی از دستها یا شانهها جراحی شده یا محدودیت حرکتی دارد، هنگام پوشاندن بالاپوش ابتدا آستین سمت درگیر را بپوشانید و سپس سمت دیگر را.
هنگام درآوردن لباس، معمولاً ابتدا سمت سالم خارج میشود و سمت درگیر در پایان از آستین بیرون میآید.
بااینحال، این قاعده عمومی است و در مواردی که پزشک یا فیزیوتراپیست دستور دیگری داده، باید از همان روش استفاده شود.
برای پوشاندن لباس، دست یا پای بیمار را به زور حرکت ندهید. اگر حرکت دادن اندام باعث درد میشود یا با محدودیت پزشکی بیمار سازگار نیست، از روش جایگزین استفاده کنید.
در هنگام تعویض لباس، فقط قسمت موردنیاز بدن را آشکار کنید و پیش از شروع، مراحل کار را برای بیمار توضیح دهید.
حتی اگر بیمار برای انجام فعالیتهای روزمره به کمک نیاز دارد، بهتر است تا حد امکان اجازه دهید کارهایی را که بهتنهایی از عهده آنها برمیآید، خودش انجام دهد.
پاسخ به این سؤال به وضعیت حرکتی بیمار، نوع جراحی، مدت دوران نقاهت و میزان کمک موردنیاز بستگی دارد.
| ویژگی | لباس معمولی | لباس مخصوص بیماران |
|---|---|---|
| پوشیدن از جلو | به طراحی لباس بستگی دارد | در بسیاری از مدلها امکانپذیر است |
| دسترسی به پانسمان | ممکن است نیازمند درآوردن لباس باشد | در مدلهای مناسب آسانتر است |
| پوشیدن با محدودیت حرکتی | گاهی دشوار است | در صورت انتخاب صحیح، آسانتر است |
| استفاده همراه با زانوبند یا آتل | به گشادی لباس بستگی دارد | برخی مدلها برای این شرایط طراحی شدهاند |
| کمک به مراقب هنگام تعویض لباس | ممکن است دشوار باشد | در مدلهای بازشو معمولاً سادهتر است |
| هزینه تهیه | معمولاً کمتر است | بسته به طراحی و جنس، متفاوت است |
لباس مخصوص بیمار همیشه ضروری نیست. گاهی یک پیراهن جلو باز، شلوار گشاد یا لباس خانگی با کمر نرم میتواند نیاز بیمار را برطرف کند.
بااینحال، اگر لباس پوشیدن به کمک زیادی نیاز دارد یا محدودیت حرکتی قابلتوجهی وجود دارد، لباسهای تطبیقی و مخصوص مراقبت از بیمار ارزش بررسی دارند.
بهتر است پیش از جراحی، چند دست لباس مناسب دوران نقاهت آماده کنید تا پس از عمل، بیمار و خانواده برای تهیه لباس مناسب با عجله روبهرو نشوند.
فهرست پیشنهادی:
لباس روز ترخیص بهتر است بهگونهای انتخاب شود که بیمار بتواند آن را بدون حرکتهای دشوار بپوشد و در طول مسیر بازگشت به خانه نیز احساس راحتی کند.
اگر بیمار از پانسمان حجیم، آتل یا وسیله حمایتی استفاده میکند، اندازه لباس باید با در نظر گرفتن آن انتخاب شود.
لباس نرم، راحت، گشاد و متناسب با محل جراحی معمولاً انتخاب مناسبی است. لباسهای جلو باز نیز برای بیمارانی که در بالا بردن دستها یا حرکت دادن بالاتنه محدودیت دارند، کاربردی هستند.
این لباسها بدون نیاز به عبور دادن لباس از روی سر پوشیده میشوند و در بسیاری از موارد، حرکت دادن شانهها و بازوها را کمتر میکنند. همچنین دسترسی به پانسمان و محل جراحی آسانتر میشود.
شلوارهای گشاد یا دارای قابلیت باز شدن از کنار میتوانند برای بیمارانی که زانوبند، آتل یا محدودیت حرکتی دارند مناسب باشند. انتخاب لباس باید با میزان مجاز خم شدن زانو هماهنگ باشد.
شلوارهای جلو باز یا کنار باز، بالاپوشهای جلو باز و لباسهای دارای کمر نرم میتوانند انتخاب مناسبی باشند. وسایلی مانند جورابپوش و پاشنهکش بلند نیز ممکن است به آسانتر شدن لباس پوشیدن کمک کنند.
خیر. لباسهای تطبیقی برای سالمندان، افراد دارای محدودیت حرکتی، بیماران بستری در منزل و افرادی که برای پوشیدن لباس به کمک مراقب نیاز دارند نیز کاربرد دارند.
نوع جراحی، میزان تحرک بیمار، محل پانسمان، وجود زانوبند یا آتل، راحتی بستها، جنس پارچه و اندازه لباس را بررسی کنید. همچنین باید مشخص شود که بیمار میتواند لباس را در حالت نشسته بپوشد یا به طراحی مناسب برای پوشیدن در حالت خوابیده نیاز دارد.
لباس مناسب میتواند انجام برخی فعالیتها را آسانتر کند و در مواردی استقلال بیمار را افزایش دهد؛ اما میزان نیاز به مراقب به وضعیت جسمی، تعادل، توانایی حرکتی و محدودیتهای پزشکی بیمار بستگی دارد.
انتخاب لباس مناسب پس از جراحی میتواند بخش مهمی از آمادهسازی خانه برای دوران نقاهت باشد. لباسهایی که از جلو باز میشوند، کمر نرم دارند و با محدودیت حرکتی بیمار سازگار هستند، میتوانند پوشیدن و درآوردن لباس را برای بیمار و مراقب آسانتر کنند.
برای انتخاب بهتر، ابتدا مشخص کنید بیمار در کدام ناحیه بدن محدودیت دارد، چه حرکاتی برای او دشوار است و آیا به پانسمان، آتل، زانوبند یا تجهیزات پزشکی دیگری نیاز دارد.
به یاد داشته باشید که لباس مناسب باید با توصیههای پزشک و تیم درمان هماهنگ باشد. در صورت وجود محدودیت حرکتی خاص، بهتر است روش صحیح لباس پوشیدن را از پرستار یا فیزیوتراپیست بیاموزید.
زمان کاری
شنبه تا پنجشنبه 10:30 تا 20:00 روزهای تعطیل جهت خرید حضوری با شماره 09190805620 تماس بگیرید.
دنبال چیزی میگردید؟جستجو کنید
تهران: پاسداران گلستان پنجم میدان هروی خیابان وفامنش نبش کوچه سالمندان مرکز خرید پانیذ سنتر طبقه اول واحد 9
09105920204 09190805620
کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به این فروشگاه می باشد.
کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به این فروشگاه می باشد.

نظرات